Tu rodziły się przyjaźnie, ujawniały talenty, dojrzewały pasje i ambicje kolejnych pokoleń. Historia Szkoły w Pławnej, to historie absolwentów i nauczycieli, którzy przez 80 lat tworzyli związani byli z jej murami.

Z okazji jubileuszu 80-lecia działalności, dziś w Szkole Podstawowej w Pławnej obywają się uroczystości, które zgromadziły uczniów, nauczycieli, ale także absolwentów, samorządowców, mieszkańców oraz osoby od lat związane z placówką. Głównym punktem jubileuszu jest odsłonięcie pamiątkowego pomnika upamiętniającego osiem dekad historii szkoły.

Uroczystości przed szkołą poprzedziła msza święta. Apel rozpoczął się od odśpiewania hymnu oraz powitania licznych gości. Wśród nich znaleźli się między innymi Burmistrz Gminy i Miasta Lubomierz Mariusz Warowy, Zastępca Burmistrza Janusz Lichocki, ksiądz proboszcz Stanisław Partyka, radni na czele z Przewodniczącym Markiem Ciereszko, dyrektorzy jednostek oświatowych i instytucji kultury, byli dyrektorzy szkoły, emerytowani nauczyciele oraz absolwenci.

Zgromadzonych powitała Teresa Śliwińska Dyrektor Szkoły Podstawowej w Pławnej, która w przemówieniu podkreślała, że jubileusz jest nie tylko okazją do świętowania, ale również momentem refleksji nad historią placówki i ludźmi, którzy ją tworzyli przez kolejne pokolenia.

– Nasza szkoła nigdy nie była jedynie miejscem czy instytucją, ale zawsze zwartą społecznością stworzoną przez pokolenia uczniów i ich rodziców, nauczycieli, pracowników administracji i obsługi, którzy oddali szkole swoje umiejętności, entuzjazm i serce. – mówiła podczas uroczystości.

W czasie obchodów minutą ciszy uczczono pamięć zmarłych dyrektorów, nauczycieli i absolwentów. Następnie odsłonięto jubileuszowy pomnik z wymowną sentencją „Wdzięczni za przeszłość, odpowiedzialni za przyszłość”. Symbolicznego przecięcia wstęgi dokonali burmistrz Mariusz Warowy, emerytowana nauczycielka Teresa Sułkowska, dyrektor szkoły Teresa Śliwińska oraz przewodniczący samorządu uczniowskiego Marcel Budnicki.

Główna część uroczystości poświęcona była historii szkoły i pierwszym powojennym latom funkcjonowania placówki. Jak przypomniała dyrektor Teresa Śliwińska, inspiracją do organizacji jubileuszu stał się list córki nauczycieli, którzy tworzyli pierwszą polską szkołę w Pławnej po zakończeniu II wojny światowej.

– Jak to się zaczęło? Jakie były początki planowania jubileuszu naszej szkoły? Muszę przyznać, że zbieg różnych okoliczności ukształtował dzisiejszą uroczystość. Decydującą inspiracją okazał się list od byłej uczennicy naszej szkoły Izabelli Korzeniewicz-Rochnowskiej, córki byłych nauczycieli i założycieli pierwszej polskiej szkoły w naszej wsi. Autorka opublikowany tomik „Zdążyć przed kalendarzem”, w którym zawarła wspomnienia z pierwszych powojennych lat w Pławnej. Kiedy rozpoczęliśmy gromadzić informacje o naszej szkole, okazało się, że Pani Izabella opublikowała jeszcze wiele wspomnień, a jedno z nich pt. „Pociąg” opisuje dość szczegółowo pierwsze lata szkolne w Pławnej. Wspaniałym źródłem informacji okazała się również znaleziona na strychu szkoły pierwsza kronika opisująca powstanie szkoły. Pożółkły brulion z informacjami obejmującymi 19 pierwszych lat szkolnych, czytałam z wielkim wzruszeniem, podziwiając piękne pismo, poprawną gramatykę i stylistykę. Kronika szkoły została napisana na poniemieckim dzienniku szkolnym. Jesteśmy bardzo wdzięczni, że ktoś z pierwszych nauczycieli udokumentował tak dokładnie każdy rok szkolny począwszy od jesieni 1945 roku. – mówiła ze wzruszeniem Teresa Śliwińska Dyrektor Szkoły Podstawowej w Pławnej.

Historia szkoły w Pławnej pokazuje, z jakimi trudnościami mierzyli się pierwsi nauczyciele i mieszkańcy wsi. W roku szkolnym 1946/1947 nauka odbywała się nawet na trzy zmiany, a klasy rozmieszczone były w kilku budynkach. Do szkoły uczęszczało wtedy 118 uczniów. Mimo trudnych warunków organizowano przedstawienia, rozwijano bibliotekę szkolną i prowadzono działalność społeczną. Z kronik wynika również, że uczniowie uczestniczyli w dożynkach, wycieczkach szkolnych oraz akcjach sadzenia lasu.

W kolejnych latach problemem pozostawał brak miejsca. W różnych okresach lekcje prowadzono między innymi w wynajętych budynkach, obiektach po dawnych instytucjach i budynku przy stacji kolejowej. W kronikach zachowały się także informacje o pożarze jednego z obiektów szkolnych oraz wieloletnich staraniach mieszkańców o budowę nowej szkoły.

Przełomowym momentem był rok szkolny 1955/1956. Choć remont nowego budynku opóźniał się, a nauka nadal prowadzona była w prowizorycznych warunkach, ostatecznie 15 stycznia 1956 roku odbyło się uroczyste otwarcie szkoły w budynku, w którym mieści się obecnie.

Obecnie Szkoła w Pławnej jest nowoczesną placówką wyposażoną w pomoce dydaktyczne, boisko wielofunkcyjne oraz plac zabaw. Uczniowie uczestniczą w konkursach, zawodach sportowych i osiągają wysokie wyniki na egzaminie ósmoklasisty. Jak podkreślała dyrektor szkoły, ważne pozostaje jednak nie tylko wyposażenie, ale przede wszystkim wspólnota tworzona przez uczniów, nauczycieli i mieszkańców.

Podczas jubileuszu 80-lecia Szkoły Podstawowej w Pławnej nie zabrakło podziękowań dla osób i instytucji zaangażowanych w rozwój placówki oraz organizację uroczystości. Pani dyrektor słowa wdzięczności skierowała do Burmistrza Mariusza Warowego za wkład w rozwój szkoły pod względem materialnym i dydaktycznym. Wyrazy wdzięczności popłynęły do wszystkich osób, które przekazały archiwalne fotografie i materiały wykorzystane podczas wystawy. Rodzice otrzymali podziękowania za przygotowanie poczęstunku dla gości, natomiast pracownicy szkoły za przygotowanie uczniów do występów artystycznych, wykonanie dekoracji oraz organizację wystaw tematycznych. Monika Kolak odebrała wyrazy wdzięczności za przygotowanie okolicznościowych przypinek związanych z 80-leciem placówki.

Szczególne podziękowania pani dyrektor skierowała do pana Stanisława Grochowskiego za ufundowanie i wykonanie pamiątkowego pomnika upamiętniającego jubileusz szkoły.

Burmistrz Gminy i Miasta Lubomierz w przemówieniu podkreślił, jak ważną rolę w małych społecznościach pełnią szkoły.

– 80 lat szkoły w Pławnej to piękny kawałek historii tej miejscowości i całej naszej gminy. Przez te wszystkie lata ta szkoła była nie tylko miejscem nauki, ale też miejscem spotkań, wspólnych przeżyć i wychowania kolejnych pokoleń mieszkańców. W małych miejscowościach szkoła zawsze znaczy coś więcej. To serce wsi. To tutaj dzieci stawiają pierwsze kroki, zawierają przyjaźnie i uczą się życia. Wielu z Państwa zapewne wraca dziś wspomnieniami do swoich szkolnych lat, nauczycieli i wydarzeń, które na zawsze zostały w pamięci.

Chciałbym podziękować wszystkim, którzy przez lata tworzyli tę szkołę -dyrektorom, nauczycielom, pracownikom, rodzicom oraz mieszkańcom wspierającym jej działalność. Dzięki Waszej pracy i zaangażowaniu szkoła w Pławnej trwa już osiem dekad i nadal pełni ważną rolę w naszej społeczności. Życzę całej społeczności szkolnej kolejnych dobrych lat, wielu sukcesów, spokoju i powodów do dumy. A uczniom przede wszystkim tego, żeby po latach wspominali tę szkołę z uśmiechem i sentymentem. – życzył Mariusz Warowy Burmistrz Lubomierza.

List gratulacyjny na ręce pani dyrektor złożył Przewodniczący Rady Miejskiej Gminy Lubomierz.

– W imaniu Rady Miejskiej Gminy Lubomierz składam najserdeczniejsze gratulacje z okazji pięknego jubileuszu 80-lecia Szkoły w Pławnej. Osiem dekad działalności szkoły to czas wielu pokoleń uczniów, pracy oddanych nauczycieli, wychowawców i pracowników, a także ważny rozdział w historii lokalnej społeczności.
Z wyrazami uznania dziękuję wszystkim, którzy tworzyli i nadal tworzą historię tej placówki. Życzymy, aby kolejne lata przyniosły satysfakcję z pracy na rzecz młodego pokolenia. – życzył Marek Ciereszko.

Wyjątkową niespodziankę nauczycielom sprawił były uczeń szkoły, dziś rolnik i członek Zarządu Powiatu Lwóweckiego Dariusz Szorc. Podczas jubileuszu wręczył róże wszystkim nauczycielkom podkreślając w ten sposób wdzięczność za ich pracę, cierpliwość i zaangażowanie w wychowanie kolejnych pokoleń uczniów.

– To dla mnie chwila szczególna nie tylko jako członka Zarządu Powiatu Lwóweckiego, ale przede wszystkim jako absolwenta tej szkoły i mieszkańca Pławnej. To właśnie tutaj spędziłem ważne lata swojego życia. Tutaj zdobywałem pierwszą wiedzę, poznawałem przyjaciół, uczyłem się odpowiedzialności, szacunku i współpracy. Te szkolne mury przechowują wspomnienia wielu pokoleń mieszkańców naszej miejscowości. Osiemdziesiąt lat historii szkoły to nie tylko daty i kroniki. To przede wszystkim ludzie. Nauczyciele z pasją i oddaniem, którzy przez dekady prowadzili dzieci ku dorosłości. To rodzice wspierający rozwój szkoły. To uczniowie, którzy później stawali się lekarzami, rolnikami, przedsiębiorcami, urzędnikami, nauczycielami i dobrymi ludźmi budującymi naszą małą ojczyznę.

Dzisiejszy jubileusz jest okazją do wyrażenia wdzięczności wszystkim tym, którzy przez lata tworzyli tę szkołę. Dziękuję obecnym i byłym dyrektorom, nauczycielom oraz pracownikom za codzienny trud, cierpliwość i serce wkładane w wychowanie młodego pokolenia. Wasza praca ma ogromną wartość i pozostawia ślad w życiu każdego ucznia. Drodzy Uczniowie, możecie być dumni, że jesteście częścią miejsca z tak piękną historią. Pamiętajcie, że szkoła to nie tylko nauka, ale również przyjaźnie, wartości i wspomnienia, które zostają na całe życie.

Jako przedstawiciel Powiatu Lwóweckiego zapewniam, że edukacja oraz rozwój naszych lokalnych społeczności pozostają dla nas bardzo ważne. Chcemy wspierać szkoły takie jak ta – szkoły z tradycją, ale również z odwagą patrzące w przyszłość. Na zakończenie życzę całej społeczności Szkoły Podstawowej w Pławnej kolejnych pięknych lat, sukcesów uczniów, satysfakcji nauczycieli oraz nieustającej życzliwości i jedności mieszkańców. Niech ta szkoła nadal będzie miejscem, do którego wraca się z sentymentem i dumą. – mówił Dariusz Szorc podczas uroczystości.

Ważną częścią uroczystości są występy artystyczne uczniów. Nie zabrakło także jubileuszowego tortu.

– O naszej szkole można by mówić wiele. Na przestrzeni lat zmieniała swoje oblicze. W istocie jednak pozostała taka sama – jest nie tylko ważną i nieodzowną częścią lokalnej rzeczywistości, ale jest też częścią naszego życia. Skończyliśmy 80 lat, ale jak mówi Tadeusz Kotarbiński: „Przeszłość zachowana w pamięci staje się częścią teraźniejszości”. – podsumowała Teresa Śliwińska.